Lieve allemaal,

Ik wil hier zeggen dat alles wat ik typ niet jouw waarheid hoeft te zijn, neem mee wat je kunt gebruiken en vergeet wat niet voor jou van toepassing is. Ik heb gestudeerd, maar geen psychologie. Alles is gebaseerd op mijn eigen ervaringen.

Liefs Corita

Heden
De hulpverlening is net weg. Ik had zoveel angsten de laatste maanden dat ik niet goed alleen thuis kon zijn. Na heel veel moeite te hebben gedaan om hulp te krijgen (wmo aangevraagd en ggz crisis op de stoep) heb ik nu 4x per week iemand een uurtje over de vloer waar ik echt heel dankbaar voor ben. Twee keer per week iemand van ggz en twee keer per week iemand van een andere organisatie.

Ik heb het getroffen want mijn hulpverlener is 27, bijdehand, een beetje sarcastisch, sportief en grappig. Het is iemand die ik vertrouw en die ik toe kan laten.

Keerzijde
Maar dan de keerzijde van dit verhaal. Ik kon deze hulp alleen krijgen van het ggz als ik in zou stemmen met CGT, oftewel cognitieve gedragtherapie. Gezien dit een therapievorm is die al jaren op nr 1 staat bij het behandelen van angst en dwang, is dit de enige vorm die aangeboden word.
Begrijp me goed, er is niets mis met deze therapie, voor veel mensen werkt het goed. Maar na 12 jaar behandelingen cgt kan ik eerlijk zeggen dat dit mij zeer weinig gebracht heeft. Ik ben van mening dat je moet kijken naar wat een cliënt nodig heeft en dit past niet goed bij mij.

Dus toen ik bij de intake aangaf deze therapie niet weer te willen ondergaan omdat het mij niet goed helpt, werd daar niet naar geluisterd.

Vandaag werd letterlijk tegen mij gezegd:-van de verzekering moeten wij deze vorm aanbieden omdat het op nr1 staat bij de behandeling van angst en dwang.

Dat zegt mij genoeg…financiële redenen.
Ik word er soms zo moe van..!

Ik heb voor mezelf besloten mee te gaan met de psycholoog, het is 1x in de week dus dat valt te overzien. Ik zal zelfs proberen er uit te halen wat er in zit.

Daarnaast blijf ik thuis alles oppakken met de hulp die ik krijg. Dat gaat goed.

Ik maak gebruik van mindfullness momentjes, schrijf dagelijks in mijn werkboek (geluk is een gevoel- martin de werker) en probeer voor het slapen gaan mijn haptonomie toe te passen om weer in mijn lijf te zitten ipv in mijn hoofd.   Daarnaast doe ik de 30 dagen fit challenge (want mijn conditie is door alle stress zwaar achteruit gegaan)  en heb ik een dagelijkse planning.

En verder? Vooral niet te ver vooruit denken!

Liefs,

Categorieën: Hulpverlening

Corita

21 jaar leven met een angststoornis. Mijn verhaal.

1 reactie

Anoniem · 22 januari 2018 op 17:38

Silvia

Geef een reactie

Assign a menu in the Right Menu options.
%d bloggers liken dit: