Er komt een punt in je leven, dat je aan gedragsverandering werkt. Wat je niet moet vergeten, is dat een ander daardoor in de war kan raken.

Liefs, Corita

Ik merk aan mezelf dat ik de regie op mijn leven stukje bij beetje terug krijg. Ik heb drie keer in de week een uurtje hulp over de vloer maar het meeste komt toch aan op mezelf. Ik moet mijn huishouden runnen en ik moet weer zelfstandiger worden.

Ik merk aan mezelf dat ik steeds meer regie terug krijg. Dat voelt enorm fijn want ik ben al heel lang afhankelijk van de zorg van anderen.

 

Afgelopen weekend waren mijn ouders op bezoek. Zij kwamen binnen en zagen direct wat er niet goed ging (thuisbezorgd bestelling, veel was etc). Zelf zat ik juist heel goed in mijn vel. Ik zat op de bank en had zin in de gezelligheid maar in plaats daarvan kreeg ik het gevoel dat ik het weer niet goed had gedaan. Dat maakte me verdrietig maar ook boos. Waarom konden ze niet zien wat ik allemaal goed deed?

Mijn ouders helpen me al jaren met mijn huishouden en dat was dus ook het eerste wat ze deden toen ze binnenkwamen. Ik gaf aan dat het niet hoefde maar dat vonden ze geen optie. Het moest opgeruimd worden zodat ik met een frisse start de week in kon.

We hebben dit later samen besproken en we begrijpen elkaar nu. Ik ben bezig om te veranderen en moet daar wel ruimte voor krijgen, ook al betekend dat een zooi in huis. Mijn ouders moeten ook wennen aan de nieuwe situatie, omdat ze jaren anders hebben gedaan.

Tip vd dag: Probeer elkaar te begrijpen en te communiceren, hoe moeilijk dat ook kan zijn.

Liefs,

Categorieën: Omstanders

Corita

21 jaar leven met een angststoornis. Mijn verhaal.

Geef een reactie

Assign a menu in the Right Menu options.
%d bloggers liken dit: