Ik zit vandaag op de bank en ik weet even niet zo goed hoe ik me voel. Er zit een soort negatieve waas over me heen en ik ben misselijk. Huilen lukt me niet en boos zijn ook niet. Ik zit een beetje vast.
Sinds ik met emdr begonnen ben, komt er van alles los en dat is gewoon heel vermoeiend. Ik heb soms het gevoel er een beetje alleen voor te staan. Dat sta ik in principe ook. Anderen zijn toeschouwers, vrienden die je kunnen ondersteunen. Ik vind het wel moeilijk om mezelf steeds te verantwoorden. Ik voel me dan net een kind die op het matje geroepen wordt. Heel vervelend.
Buitenshuis gaan dingen best goed. Ik onderneem veel, ik kom er veel uit en ben ook best vrolijk. Maar zodra ik een stap in mijn eigen huis zet, voel ik mn energie al weg druipen. Ik vind het moeilijk. k vind het moeilijk om alles op orde te houden door mijn dwang. Het liefste zou ik mijn koffers pakken en ergens heen gaan. Vakantie, familie, vrienden..I dont care. Hier zitten met mijn ongemakkelijke gevoel is het laatste waar ik zin in heb.

Toch weet ik dat dít is waar ik moet zijn. In dit rotgevoel. Gewoon voelen, ik hoef er verder niks mee. Ik kan dit aan!
Er zullen vaker van deze momenten komen, nu ik zo met mijn gevoelens aan de slag ben (emdr). Maar ik ben er van overtuigd dat dit de weg naar gezondheid en geluk is. Mijn grootste uitdaging; blij zijn in mijn eigen huis, zonder andere mensen om me heen.

Liefs,

 

Categorieën: Leven in angst

Corita

21 jaar leven met een angststoornis. Mijn verhaal.

Geef een reactie

Assign a menu in the Right Menu options.
%d bloggers liken dit: